Podstrona nr 4 przedstawia sylwetkę Profesora jako krzewiciela znajomości literatury i kultury polskiej w Hiszpanii w latach 1981 – 1990, kiedy , od 1981 do 1985 ,był lektorem języka i literatury polskiej na Universidad Autónoma de Madrid (UAM), a od 1986 do 1990 r. starszym wykładowcą języka i kultury polskiej na największej hiszpańskiej uczelni wyższej, prestiżowej Universidad Complutense de Madrid (UCM).

Zadebiutował na tym gruncie wydarzeniem wyjątkowym, a mianowicie na początku października 1981 roku na zaproszenie Telewizji Hiszpańskiej (RTVE) wystąpił w najczęściej oglądanym programie informacyjnym, z widownią przeszło 10-milionową, udzielając wywiadu na temat polsko-hiszpańskich związków politycznych,literackich i kulturalnych na przestrzeni wieków (pozycja 1).

Oczywiście, po takim wydarzeniu posypały się zaproszenia na wykłady, wywiady i wizyty z różnych ośrodków nie tylko uniwersyteckich, i nie tylko z Madrytu, (m.in. Barcelona, Salamanka, Walencja, etc.) co można prześledzić na kolejnych zdjęciach.

Hitem wśród tych wydarzeń był udział w mistrzostwach świata w piłce nożnej w roku 1982, odbywającymi się w Hiszpanii (Mundial 82),w którym skądinąd reprezentacja Polski zajęła trzecie miejsce. Nie był to oczywiście start jako piłkarz, lecz wykład w ramach programu imprez kulturalnych związanych z Mundialem, konkretnie w galisyjskim mieście La Coruña, 19 czerwca 1982 r., w pierwszej fazie Mundialu.

Przełomowym wydarzeniem na polu krzewienia znajomości języka, literatury i kultury polskiej w Hiszpanii było utworzenie, a właściwie przywrócenie , na skutek zabiegów Profesora (zob.podstrona nr 3), na Universidad Complutense lektoratu, który przez wiele lat prowadziła prof. Gabriela Makowiecka.

Pięknym gestem wieńczącym zasługi Pani Profesor było uroczyste przekazanie jej polonistycznej biblioteki Wydziałowi Filologii UCM. Załączamy zdjęcie listu dziękczynnego Dziekana tego Wydziału i fotografię z ceremonii przekazania , w obecności, m.in.,JE Ambasadora RP w Madrycie.

Był to też, nota bene, ważny krok do powstania istniejącej obecnie slawistyki na UCM, której polonistyka jest bardzo ważnym elementem (patrz pozycje dot. „Jornadas Eslavas” z 1986 i 1988).